چنین پروژه‌هایی می­بایست کاهش انتشار بیشتری نسبت به زمانی‌ که پروژه از این مکانیسم استفاده نمی‌‌کند، داشته باشند و در عین حال می‌‌بایست فواید طولانی‌ مدت و قابل اندازه‌گیری را برای کاهش اثرات تغییرات آب و هوایی‌ به موجب ماده ۱۲ پروتکل به همراه داشته باشند. در نتیجه، ساز­ و کار توسعه پاک همکاری داوطلبانه و قابل توجه کشور‌های ضمیمه ۱ با هدف تغییر روند گرمایش جهانی‌ مطابق با کنوانسیون، پروتکل کیوتو و اجرای مشترک با مسئولیت متفاوت است. استفاده از این ساز و کار به توسعه پایدار کشور‌های در حال توسعه نیز منجر خواهد شد.

ساز و کار توسعه پاک بر پایه گسترش پروژه بنا شده و بخشی از موفقیت آن را می­توان مدیون ماهیت تجاریش دانست. فعالیت پروژه ­های ساز و کار توسعه پاک در کشورهای در حال توسعه می­بایست به طور مستقیم به منظور کاهش گازهای گلخانه­ ای باشد و فواید ملموس، قابل اندازه گیری و بلند مدت با خود به همراه داشته باشد. بنابراین باید در چنین پروژه­ هایی کاهش انتشار گازهای گلخانه ­ای و یا افزایش جداسازی خالص CO2 رخ دهد و می­تواند شامل جایگزینی سوخت‌های فسیلی توسط انرژی‌های تجدیدپذیر، بهینه سازی مصرف انرژی، فعالیت­های جنگل­کاری و احیای جنگل­ها و افزایش بهره­ وری خدمات شهری باشد. پروژه‌ها می­بایست شامل یک یا تعدادی از گاز‌های گلخانه­ ایی لیست شده در ضمیمه  A پروتکل کیوتو باشند.